Rozdział 12

Po robocie Thomasa którą skończył,poczęstowałam go herbatą i kanapkami.Musiałam mu się odwdzięczyć tym co zrobił.Trochę pogadaliśmy ale nie na tyle bym czuła się pewnie w jego towarzystwie,byłam strasznie nieśmiała przy nim i czasami mimo że chciałam coś powiedzieć to po prostu brakowało mi na to odwagi.
-Dziękuje jeszcze raz za wszystko-powiedziałam odprowadzając go do drzwi
-Nie jestem fachowcem ale mam nadzieję że wszystko już będzie w porządku-powiedział uśmiechając się
-A wiesz co było dokładnie tego przyczyną?-spytałam podtrzymując rozmowę
-Musiało to być jakieś zwarcie,ale jeśli to się powtórzy to dzwoń,tutaj masz mój numer-powiedział podając karteczkę z napisanymi cyframi.Miałam wrażenie jak by był przygotowany już na to wcześniej.Gdy na niego patrzyłam i na jego cudowny uśmiech nogi pode mną się uginały.
-Ok,dziękuje jeszcze raz-powiedziałam podając mu kurtkę która wisiała na wieszaku
-Nie ma sprawy,to co widzimy się jutro w pracy?-spytał i puścił mi oczko
-Pewnie-powiedziałam cały czas się uśmiechając
Odprowadziłam go jeszcze wzrokiem dotąd aż zniknął mi całkowicie z pola widzenia. Zamknęłam za sobą drzwi i osunęłam się na ziemię.

*Thomas*

Tak naprawdę nie wiedziałem co było przyczyną komplikacji z prądem u tej dziewczyny,ale jeśli nadarzy się jeszcze taka sytuacja żeby jej pomóc to bez wahania podejmę to wyzwanie.Byłem nią zauroczony ale nie będę nic mówił Stelli bo jeszcze wygada i dopiero wtedy by było! Szukam tej jedynej i mam nadzieję że w końcu znajdę...może w końcu znalazłem dziewczynę która nie będzie mnie zdradzać na prawo i lewo z przypadkowymi facetami.Miałem zaledwie 19 lat kiedy poznałem Amelie.Była naprawdę śliczną Hiszpanką,ostrzegali mnie przed nią ale ja nie słuchałem nikogo bo byłem tak zaślepiony jej urokiem i wdziękiem że nie widziałem jej wad.Dopiero jak nakryłem ją z moim szefem w łóżku...ech...mam szczęście że nic nie złapałem od niej...Z przemyśleń wyrwał mnie głos Stelli

-No i jak braciszku?

-No już naprawiłem-powiedziałem uśmiechając się do siostry

-Nie pytam o to debilu,podoba ci się?-spytała prosto z mostu

Albo ja jestem głupi albo ona planuje nas ze sobą związać...

-Podoba...ale zwolnij trochę.Pracujemy w tej samej firmie,poza tym prawie wcale jej nie znam więc wyluzuj mała i zajmij się swoimi sprawami-powiedziałem chociaż chciałbym znać jej najskrytsze sekrety i móc ją tulić do siebie.

Thomas!Opanuj emocje!To jest przecież zwykła dziewczyna!

Sam w duchu kłóciłem się ze sobą...pewnie to musiało dziwacznie wyglądać z boku jak ktoś patrzył bo nie dość że się zamyśliłem to jeszcze wymachiwałem rękoma.W końcu wszedłem do domu i rzuciłem się na lodówkę.Wyciągnąłem najpotrzebniejsze produkty i zrobiłem sobie tosty,smażony serc z cebulą,pomidorem,ogórkiem i ananasem.Wiem że może to dla kogoś być obrzydliwe ale ja lubię eksperymentować(Nie zawsze mi to wychodzi) no ale to już inna sprawa.
-Co tam wpierdalasz?-spytała Stella siadając przy stole i jedząc jabłko
-Mój eksperyment-powiedziałem a Stella wstała i popatrzyła na moje jedzenie z wielkim obrzydzeniem
-Jezu...jak ty to możesz jeść?-spytała i szybko wyszła z kuchni by nie patrzeć na moje jedzenie,ja tylko się zaśmiałem pod nosem i zacząłem konsumować swoja potrawę.

***

Dzisiaj była sobota,miałem wolne a Stella zarządziła że zrobimy imprezę.Zgodziłem się na to bo dawno nie imprezowałem w gronie Stelli i jej przyjaciół. Przez cały dzień przygotowywaliśmy napoje,trunki,jedzenie i oczywiście co najważniejsze dobrą muzykę.Stella zaprosiła dużo swoich znajomych,ale ja również swoich których dawno widziałem,a nie zmienili numeru by ich poinformować o imprezie.

Był już wieczór więc impreza miała się zacząć od przybycia pierwszych gości.

Nie byłem pewien czy Stella zaprosiła tez Annabell dlatego ją o to spytałem

-Annabell te zbędzie?-spytałem wykrzykując ,ponieważ już grała muzyka a po dwóch minutach już zaczęła grac muzyka i ludzie się schodzili

-Oczywiście,patrz za siebie-powiedziała a ja odwróciłem się i ujrzałem Annabell w pięknej sukience i butach na obcasie<klik>. Wyglądała zjawiskowo,a jeszcze ten jej usmiech.

-No co tak stoisz?Podejdź do niej-powiedziała Stella i popchnęła mnie w stronę zbliżającej się dziewczyny

-Cześć może drinka?-spytałem i usiadłem obok niej na kanapie

-Tak,pewnie-powiedziała i się uśmiechnęła do mnie i pstryknęła mnie palcem w nos.

Przyniosłem jej drinka oraz sobie i zaczęliśmy gadać,śmiać się...tak jakbyśmy znali się od zawsze.Opowiadaliśmy sobie śmieszne historie z życia...po prostu się poznawaliśmy.

Gdy widziałem że już za dużo wypiła bo ledwo trzyma się poprosiłem ją o taniec.

-Zatańczysz ze mną?

-Pewnie-powiedziała a ja delikatnie wziąłem ją za rękę.

Kiedy tańczyliśmy cały czas wpatrywała mi się w oczy,a ja od jej oczu nie mogłem oderwać wzroku.Były przepiękne...takie magiczne...i przepełnione smutkiem.Musiała dużo przeżyć że tak wiele smutku można dostrzec w samych oczach.
Nagle zgasło światło,muzyka powolna do której z nią tańczyłem dalej grała a my wpatrzeni,wtuleni dalej tańczyliśmy.Nie przejmowałem się światłem,ponieważ byłem pewny że to jakieś zwarcie...jednak sie myliłem bo coś...a raczej ktoś odciągnął mnie od Annabell
-Boże...Annabell uciekaj!-zdążyłem tylko tyle krzyknąć
Zobaczyłem że światło się zapala a ja i Annabell jesteśmy przetrzymywani przez jakichś dwóch obcych typów. Zapewne weszli tutaj gdy wszyscy się dobrze bawili...

*Annabell*

Zostałam odciągnięta od Thomas'a...bałam się...nie chciałam żeby znowu się powtórzyła rozrywka z Markiem i jego kumplami...miałam już tego serdecznie dość.Chciałam w końcu być szczęśliwa i żeby nikt mi nie zakłócał szczęścia.Byłam w takiej romantycznej sytuacji...w tańcu...a tu BUM i się stało!

-Zostawcie go !On nic nie zawinił!-krzyknęłam gdy nagle zapaliło się światło i ujrzałam znane twarze kumpli Marka

-Zamknij się suko bo pożałujesz-powiedział jeden i przyłożył mi nóż do gardła

Bałam się...znowu strach o życie...czy to kiedyś się skończy?!

-Czego chcecie?-powiedziałam ze łzami w oczach

-Zeznasz na korzyść Marka albo zginiesz jak twoi rodzice-powiedział jeden

-No chyba że chcesz bym oszpecił jego twarzyczkę-powiedział ten który trzymał Thomas'a

Nie wiedziałam co mam robić...chciałam się uwolić od Marka i jego kumpli,ale jak zeznam na jego korzysć to nie będę miała spokoju...jednak by uratowac Thomas'a i siebie zgodziłam się:

-Dobrze,ale zostawicie mnie i moich znajomych w spokoju-powiedziałam

-Jeszcze zobaczymy-powiedział i pociągnął nożem wzdłuż mojej ręki...poczułam ból i zobaczyłam krew spływająca z mojej ręki...wyszli....

-Nic ci nie jest?-spytał Thomas podchodząc do mnie i patrząc na moją ranę

-Nie,wszystko w porządku-powiedziałam i otarłam łzy

Thomas zaprowadził mnie do kuchni i opatrzył świeżo zadaną ranę,posadził mnie na blacie i popatrzył w oczy

-Już dobrze-powiedział i przytulił mnie

Chciałabym żeby wiedział o co chodziło,ale bałam się że ucieknie i nie zechce mnie znać.Po opatrzeniu rany zeszłam z blatu i kierowałam się do wyjścia dalej na imprezę,ale Thomas złapał mnie

za rękę,popchnął na drzwi a gdy spojrzałam na niego on tylko delikatnie wbił się w moje usta i mimo że się tego nie spodziewałam odwzajemniłam jego pocałunek.
____________________________
Wybaczcie że krótki i beznadziejny...ale musiałam coś dodac bo nie wiem kiedy będzie kolejny.Prawdopodobnie dopiero po maturach...nawet tych ustnych...tak jestem maturzystką i od 5 maja trzymajcie za mnie kciuki !